ممنوعيت نقد هر آنچه به دين مربوط است

هرگونه نقد هر آنچه به اسلام مربوط است ممنوع است چون فرد

مسلمان بايد اسلام را بطور كل قبول داشته باشد و نقد آيه اي از قرآن ياحديثي از محمد نشانگر بي ايماني به آنست كه موجب ارتداد ميشود كهحكم مرگ دارد. چنانچه در آيه ي زير مطرح 









شده است

- أَفَتُؤْمِنُونَ بِبعضِ الْكِتَابِ وتَكْفُرُونَ بِبعضٍ فَما جزَاء من يفْعلُ ذَلِكمِنكُمإِلاَّ خِزْيفِي الْحياةِ الدنْيا ويومالْقِيامةِ يرَدونَ إِلَى أَشَدالْعذَابِ وما اللّهبِغَافِلٍ عما تَعملُونَ (بقره 85)                            ترجمه: آيا شما به پار هاى از كتاب ايمان مى آوريد و به پاره اى كفر مى ورزيد

پس جزاى هر كس از شما كه چنين كند جز خوارى در زندگى دنيا چيزى نخواهد بود و روز رستاخيز ايشان را به سخت ترين عذابها بازبرند و

.( خداوند از آنچه مى كنيد غافل نيست ( 85
حال اگر اين سلب آزادي را بگذاريد در كنار اين اصل, كه اسلام
مدعي است كه پاسخ همه ي نيازهاي بشري را دارد و عملا هم سعي كرده
براي بسياري جنبه هاي زندگي انسان تكليف تعيين كند. نتيجه اين مي شود
كه طبعا حق هرگونه آزادي انديشه و نقد در امور وسيعي از زندگي را از
بشر سلب كرده است. يك ايدئولوژي فراگير مثل اسلام, بصورت فراگيري
دست محققان و متفكران را مي بندد و نقد و تفكر و انديشه را فلج مي كند.
يعني آزادي فكر و بيان، فقط در اموري قابل تصور است كه اسلام از آنها
حرفي نزده باشد. گستردگي قانونگذاري در اسلام موجب شده كه زندگي
افراد متدين بيش از هر چيزي با دين بگذرد. حتي نحوه ي توالت رفتنشان
را نيز دين تعيين مي كند و اين در حاليست كه از نقد و خردورزي در مورد
اين احكام منع شده اند.

برتري مسلمان بر غير مسلمان

 يكي  از  طبقه  بندي  هاي  مردم  در  قرآن , تقسيم  انسانها  به  دو  طبقه  ي عقيدتي  مسلمان  و  غير  مسلمان  (كافر)  است.  در  قرآن  لغت  كافر  در  مورد تمام  غير  مسلمانان  بكار  برده  شده  كه  شامل  بي خدايان , مشركان  , بت

پرستان  , منافقان  و  اهل  كتاب  (يهودي ومسيحي)  مي  شود







. البته در احكام تفاوتهائي بين اهل كتاب و ديگر كفار وجود دارد. در حدود 60 % از آيات

قرآن در موردكفار بحث شده است. اين آيات پر است از تحقير و توهين و

دستور كشتار و وعده ي مرگ و عذاب براي كفار. در حاليكه مسلمانان از

همه ي حقوق و مزايا برخوردارند كفار از بيشتر حقوق انساني محرومند.

كفار پليدند, و از حيوانات پست ترند

( - يا أَيها الَّذِينَ آمنُواْ إِنَّما الْمشْرِكُونَ نَجس(توبه 28

ترجمه: اى كسانى كه ايمان آورده ايد, حقيقت اين است كه مشركان

نجسند.

.( - إِنَّ شَرَّ الدوابعِنداللّهِ الَّذِينَ كَفَرُواْ فَهملاَ يؤْمِنُونَ (انفال 55

ترجمه: بى ترديد بدترين حيوانات نزد خدا كسانى اند كه كفر ورزيدند و

ايمان نمى آورند

 أَمتَحسبأَنَّ أَكْثَرَهميسمعونَ أَويعقِلُونَ إِنْ همإِلَّا كَالْأَنْعامِ بلْ مأَضَلُّ

﴾44سبِيلًا ﴿فرقان 

ترجمه: يا گمان دارى كه بيشترشان (كفار) مى شنوند؟ يا

مى انديشند؟ آنان جز مانند چهارپايان نيستند بلكه گمراه ترند.

جواز تجاوز جنسي به بردگان زن حتي زن شوهر دار اسير

در آيه ي 23 نساء زناني كه رابطه ي جنسي با آنان حرام است 

را ذكر ميكند و در آيه ي 24 مي گويد 

( - والْمحصنَاتمِنَ النِّساء إِلاَّ ما ملَكَ تأَيم انُكُم كِتَاب اللّهِ علَيكُم(نساء 24ترجمه: و زنان شوهردار [نيز بر شما حرام شده است] به    استثناى زنانى كه

مالك آنان شده ايد 






[اين] فريضه الهى است كه بر شما مقرر   گرديده است.

يعني نزديكي با كنيز شوهر دار جايز است. راه اصلي كنيز گرفتن هم در

اسلام از طريق جنگ با غير مسلمانان است بنابر اين زنان شوهر دار و يا

دختراني كه در جنگها توسط مسلمانان ربوده مي شوند بر مسلمانان حلال

است كه به آنها تجاوز جنسي كنند.

برده گيري زنان و تجاور به آنان

 روشی  برای  تصاحب  زنان  در  اسلام  بردگي  است .  محمد درجنگهايش  زنان  و  دختران  و  كودكان  را  مي  ربود  و  با 

لشكريانش قسمت

مي كرد و زنان و دختران بعنوان بردگان جنسي مادام العمر 









مورد تجاوز

جنسي قرار مي گرفتند. كمي تأمل كنيد؛ شنيده ايد كه بعضي پادشاهان در

جنگ با دشمنانشان مثلا زنان يك روستا را براي شبي در اختيار سربازانشان

قرار مي دادند. زشتي و شناعت اينكار قلب هر انسان سالمي را به درد مي

آورد. حال دقت كنيد؛ محمد دختران و زنان غير مسلمانان را و حتي زنان

شوهر دار را نه براي يك شب، بلكه براي هميشه در اختيار سربازانش بلكه

ملك سربازانش قرار مي داد زنان آزاد را به درجه كالا تنزل مي داد تا هم

براي مسلمانان نوكري كنند و هم براي هميشه ابزار لذت جنسي آنان باشند.

اين شنيعترين كاري است كه انساني مي تواند مرتكب شود اينكار يك

جنايت هولناك است كه در زشتي قرين ندارد. آيا تو بعنوان يك انسان

432

عاقل گمان مي كني كه اين جنايات هولناك، كه قرآن و محمد به آن دستور

داده اند، كار خداست؟ آيا ممكن است خدا تا اين حد رذل باشد؟

ادعاي پيش بيني سفر به فضا توسط قرآن

ادعا   شده   كه   عبور   از   قطرهاي   آسمان   و   زمين   به   معني   سفر   به   فضاست . غافل   از   اينكه   در   آيه  بعد   گفته   شده   كه   اگر   از   قطر   آسمانها   و   زمين   خارج   شويد   بر   سر   شما   آتش   و   مس   گداخته   فرو   مي   ريزد .   آيا   فضانورداني    كه  از  كره  ي  زمين  خارج  شدند  مورد  هجوم  آتش  و  مس  گداخته  قرار  گرفتند و آيا در فضاي بين سيارات، آتش و مس گداخته وجود دارد؟. كودكان امروز هم مي فهمند كه اين ادعاي غلطي است. واقعيت امر اينست كه اين دو آيه 33 و 35 از مبهمات قرآن هستند و معني روشن بي عيبي از آنان نمي توان استنباط كرد چه رسد به معجزه!

الرحمن: يا معشَرَ الْجِنِّ والْإِنسِ إِنِ استَطَعتُمأَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السماواتِ

والْأَرضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسلْطَانٍ ﴿33﴾

 فَبِأَي آلَاءربكُما ُكَذِّبانِ﴿34﴾ يرْسلُ علَيكُم ا شُواظٌ من نَّارٍ ونُحاسفَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿35 ﴾

ترجمه:  اى  گروه   جنيان  و  انسيان   اگر  مى  توانيد  از  كرانه  هاى  آسمانها  و  زمين به  بيرون  رخنه  كنيد  پس  رخنه   كنيد] ولى [   جز   با   ] به دست  آوردن[   تسلطى رخنه نمى كنيد ( 33 ) پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (34)بر سر شما شعله هاي آتش و مس گداخته فرو فرستاده خواهد شد و [از

كسى] يارى نتوانيد طلبيد (35)

. فكركردن توسط قلب در سينه

در آيات     زیر    و  بسياري    آيات    ديگر    قرآن    و    همچنين    در  سنت ،  تفكر،  ايمان،  احساس  و  امثالهم  به  قلب  درون  سينه  نسبت  داده شده  است  كه غلطي  فاحش  است .  

 مثلا خليفه ي چهارم علي مي گويد " به رگهاي دروني انسان پاره گوشتي آويخته كه شگرف ترين اعضاي دروني اوست و آن قلب است كه چيزهايي از حكمت و چيزهايي ضد آن در او وجود دارد".(نهج البلاغه حكمت104)

در هيچ جائي در قرآن و سنت حتي اشاره اي به مغز بعنوان محل ادراك نشده است. اين خطا در گذشته ي تاريخ بشري و در تمام ملل شايع بوده است در گذشته بشر نمي دانست كه مغز درون جمجمه چكاره است و تمامي درك و احساس را به قلب نسبت مي داد در حاليكه قلب يك پمپ ساده عضلاني است. محمد هم اين غلط را از محيطش گرفته و به اسم خدا وارد قرآن كرده است. و اين دليل قطعي است بر اينكه قرآن ساخته ي محمد است.

-       أَفَلَم  يسِيرُوا  فِي الْأَرضِ  فَتَكُونَ لَهم قُلُوب يعقِلُونَ بِها أَوآذَانٌ يسمعونَ بِها فَإِنَّها لَا تَعمى الْأَبصارولَكِن تَعمى الْقُلُوب الَّتِي فِي الصدورِ(حج 46)

ترجمه:  آيا در زمين گردش نكرد هاند تا دلهايى داشته باشند كه با آن بينديشند يا گوشهايى كه با آن بشنوند در حقيقت چشمها كور نيست ليكن دلهايى كه در سينه هاست كور است  (46)

-       وإِنَّ ربك لَيعلَم ما تُكِنُّ صدورهم وما يعلِنُونَ  (نمل 74)

ترجمه:  و در حقيقت پروردگار تو آنچه را در سينه هايشان نهفته و آنچه را آشكار مى دارند نيك می داند (74)

-       يعلَمما فِي ال سماواتِ والْأَرضِ ويعلَمما تُسِرُّونَ وما تُعلِنُونَ واللَّهعلِيم بِذَاتِ الصدورِ ﴿تغابن 4﴾

ترجمه: آنچه را كه در آسمانها و زمين است مى داند و آنچه را كه پنهان مى كنيد و آنچه را كه آشكار مى داريد مى داند و خدا به ذات سينه ها داناست .(4)