عدم التقاط آب شور و شيرين دريا

مخلوط نشدن آب شور و شيرين دريا

مگر در کره زمین  دو دریای آب شور و شیرین بهم متصل وجود دارد 

- 

در آيات  زیر ادعا شده  است   که  دو  دریای  شيرين   و   شور  وجود   دارند  كه  به  هم  متصلند  ولي  آبشان  مخلوط  نمي شود يكي هميشه شيرين وديگري هميشه شور است و از هر دو دريا لؤلؤ و مرجان صيد مي شود. هرسه نكته ي مذكور غلطند. اولا در جهان درياي شيرين وجود ندارد. ثانيا:ممكن است گفته شود منظور محمد تماس آب رودخانه هاي شيرين بادرياست. در اينصورت هم دو خطا وجود دارد. يكي اينكه رودخانه كه دريا نيست. و دوم اينكه آب شيرين و شور بتدريج با هم كاملا مخلوط مي شوندو اين ادعا كه با هم مخلوط نمي شوند غلط است. ثالثا: در آب شيرين لؤلؤ و مرجان وجود ندارد كه صيد شود.

به احتمال بسيار قوي محمد از دريانوردان شنيده بوده است كه در

محل الحاق رود به دريا آبهاي شيرين و شور در مجاور همند. محمد اين مطلب را درست درك نكرده و به اين صورت غلط در قرآن آورده است وبه خدا نسبت داده است.

وهوالَّذِي مرَج الْبحرَينِ هذَا عذْب فُرَات وهذَا مِلْح أُجاج وجعلَ بينَهما برْزخًا وحِجرًا محجورا ( فرقان 53)

ترجمه: و اوست كسى كه دو دريا با هم مخلوط كرد اين يكى شيرين گوارا  و آن يكى شور تلخ است و ميان آن دو مانع و حريمى استوار قرار داد(53)

-الرحمن مرَج الْبحرَينِ يلْتَقِيان ( 19) ) بينَهما برْزخٌ لَّا يبغِيانِ (20) فَبِأَيآلَاء ربكُما تُكَذِّبانِ ﴿ 21 ﴾ يخْرُجمِنْهما اللُّؤْلُؤُ والْمرْجانُ ﴿ 22﴾

ترجمه :  دو دريا را مخلوط كرد و با هم برخورد مي كنند ( 19 ) ميان آن دو حد فاصلى است كه به هم تجاوز نم ىكنند( 20 ) پس كدام يك از نعمتهاى  پروردگارتان را منكريد( 21) از هر دو مرواريد و مرجان خارج مي شود(22)

خدا از كوههاي آسمان تگرگ نازل مي كند

ظاهرا  چون  تگرگ  مثل  سنگ   جامد  است  محمد  گمان  مي  كرده  در آسمان  هم  كوههايي  از يخ  وجود  دارند  كه  تگرگها مثل سنگريزه ها از آنها جدا مي شوند و به زمين مي ريزند. واقعا خطاي به اين فاحشي حيرت انگيز است.

 - وينَزِّلُ مِنَ ال سممِن جِبفِيها مِن برَدٍ (نور 43)

ترجمه: خدا از كوههاي آسمان تگرگ نازل مي كند

موردی دیگر از اشتباهات قرآن :آسمان بالا نگه داشته شده است

قرآن آسمان را سقفی بر بالای زمین میداند که الله از افتادن آن بر روی زمین جلوگیری میکند.
 قسم  به  آسمان  كه  سقف  بالا  نگه  داشته  شده  اي  است .  
    والسقْفِ الْمرْفُوعِ (طور5).

 این آيه به  احتمال  قوي  از  كلام  قس  بن  ساعده  الايادي  گرفته  شده  است   كه  در  شعرش  گفته  :





 "وسقف مرفوع  وإِلَى  السماء  كَيفر فِعت)  غاشيه 18 (

ترجمه: (آيا نگاه نمي كنيد) به آسمان كه چگونه بالا نگه داشته شده است. -والسماء رفَعها (الرحمن ) 7 ترجمه: و خدا آسمان را بالا برد (برافراشت). - قس بن ساعده الايادي از خطبا و شعراي مشهور عرب قبل از محمد است او معتقد به خداي واحد و 1 معاد بود و اشعار و خطبه هايش پر از كلمات حكيمانه است. وي قبل از بعثت مرده است. محمد به او علاقه داشته و قبل از مرگش بعضي خطبه هاي اورا مستقيما گوش داده است و بسياري از گفته ها و اشعار او را حفظ كرده بود ( الاصابه /5 551 (. - دلائل النبوه اثر حافظ بيهقي /2 103 ٢ 74 بالا بودن آسمان هم غلط است. تصور كنيد كره زمين را بصورت معلق در فضا. بالا و پائين معنا ندارد. ما بصورت قرار دادي (نه واقعي) آنچه را روي زمين است يا بسمت زمين است پائين و سمتي كه از زمين دور مي شود را بالا مي ناميم. اين يك قرارداد اعتباري غير واقعي است. تصور كنيد اگر در هنگام ظهر آسمان بالاي سر ما باشد، در هنگام غروب در سمت شرق ماست نه بالا و در هنگام شب آسمان در زير ماست. ولي ما در همه حال آسمان را به خطا بالا مي دانيم. پس اينهم غلط فاحش ديگري است كه محمد مطابق تصور يك انسان ناآگاه اوليه در قرآن آورده است. ستونهاي نگهدارنده ي آسمان حال اين سؤال پيش مي آيد كه چه عاملي سقف آسمان را بالانگه مي دارد؟ قرآن اينگونه جواب مي دهد:

-       إِنَّ اللَّهيمسِك السماواتِ والْأَرضأَن تَزُولَا ولَئِن زالَتَا إِنْ أَمسكَهما مِنْ بعدِهِأَحدٍ من ( فاطر41 (

-       ترجمه: همانا خدا آسمانها و زمين را نگاه مىدارد تا نيفتند و اگر بيفتند غير از خدا هيچ كس آنها را نگاه نمیدارد. -

-        ويمسِكالسماء أَن تَقَععلَى الْأَرضِ (حج 65 (

-       ترجمه: و خدا آسمان را نگه مي دارد تا بر زمين نيفتد.

اين تصور غلط در افسانه هاي بسيار قديم بشري نيز وجود دارد مثلا در تائوئيسم آمده است كه پانگو  (pangu) زمين و آسمان را از هم جدا كرد و بين زمين و آسمان ايستاد و آسمان را بر افراشت تصور محمد، مثل هر انسان بي اطلاع ديگر، اين بوده كه آسمان و زمين هر دو بايد بيفتند و ساده ترين جواب يك انسان متدين اينست كه خدا آنها را نگه مي دارد. دقت كنيد در اين آيات يك غلط مهم وجود دارد و آن اينكه گوينده گمان مي كرده كه چيزي نميتواند در فضا معلق باشد و همه ي اشياء به سمت پائين مي خواهند بيفتند و طبعا زمين و آسمان هردو بايد بيفتند و خدا بايد آنها را نگه دارد. در صورتيكه اين تصور غلط است. بين اجسام نيروي جاذبه و جود دارد و مثلا اگر زمين از حركت باز ايستد، زمين بسرعت به سمت خورشيد خواهد رفت و با آن برخورد مي كند در صورتيكه در تصور ما خورشيد بالاست نه پائين. از نظر فيزيكي انرژي ناشي از جاذبه و انرژي جنبشي، اجرام آسماني را در مسير و موضع خاصشان سوق مي دهند. مثلا جاذبه مي خواهد زمين را بر خورشيد بكوبد و نيروي گريز از مركز ناشي از حركت دوراني زمين مي خواهد زمين را از خورشيد دور كند. برآيند اين دو نيرو زمين را در مسير خاصش نگه مي دارد . در آيه ي زير قرآن نگهداري آسمان را به ستون نسبت داده است: - خَلَقَ السماواتِ بِغَيرِ عمدٍ تَرَونَها (لقمان 10)

-       ترجمه: آسمانها را بی هيچ ستونى كه آن را ببينيد خلق كرد (يعني آسمانها داراي ستونهاي نامرئي نگهدارنده اي هستند كه شما نمي بينيد).

محمد گمان مي كرده كه آسمانها سقفهاي سنگيني هستند كه ستونهاي نامرئي آنها را نگه مي دارند تا بر زمين نيفتند. كه اين تصور از دو جهت غلط است.اولا، آسمان چيزي نيست كه ستون بخواهد و ثانيا، ستوني براي نگهداري كرات وجود ندارد. لازم به ذكر است كه بعضي انديشمندان يوناني مثل Anaximander) قرن ششم قبل از ميلاد، بيش از هزار سال قبل از محمد) متوجه شده بودند كه اجرام آسماني نيازي به ستون ندارند و نيروهائي آنها را در تعادل نگه مي دارند. محمد حتي به درك اين دانشمند يوناني 1200 سال قبلش نيز نرسيده بوده است.

خطاهاي علمي قرآن

خطاهائي كه در اينجا مورد بررسي قرار مي گيرند مربوط به شناخت ما از دنياي پيرامون است كه علم تجربي ناميده مي شود. ابتدا لازم است بدانيم كه نظر قرآن در مورد علوم تجربی چيست؟

 در قرآن تاكيد فراواني بر اهميت و ارزش تفكر, تعقل و علم شده است و همچنين در سنت نيز اين اهميت تكرار شده است. در اينجا چند نمونه را ذكر مي كنيم:

-       قُلْ هلْ يستَوِي الَّذينَ يعلَمونَ والَّذينَ لَا يعلَمونَ اإِنَّم يتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ (زمر9 )

-       ترجمه: بگو آيا كسانى كه مى دانند و كسانى كه نمى دانند يكسانند تنها خردمندانند كه متوجه مي شوند.

-        إِنَّ شَرَّ الدواب عند اللّه الص ْبم ال َّذكْم ال ينَ لاَ يعقلُونَ ( انفال 22 (

-       ترجمه: قطعا بدترين جنبندگان نزد خدا كران و لالانى اند كه تعقل نمي كنند .

-        آل عمران: يإِنَّ ف خَلْقِ السماوات والأَرضِ واخْتلاَف اللَّيلِ و لآالنَّهارِ يات لِّأُولي الألْبابِ ( 190 )

-       الَّذينَ يذْكُرُونَ اللّه قياما و وقُعودا علَى جنُوبِهِم َويتَفَكَّرُون في خَلْقِ السماوات والأَرضِ ربنَا م خَلَقْا ت هذا باطلاً سبحانَك عنَافَق ذَاب ( النَّارِ (191)

-       ترجمه: مسلما در آفرينش آسمانها و زمين و در پى يكديگر آمدن شب و روز براى خردمندان نشانه هايى است (190)

-       همانان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مى كنند و در آفرينش آسمانها و زمين فكر مي كنند. پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار (191(  

-       قال النبي: من سلك طريقا يطلب به علما سهل االله له طريقا الي الجنه (صحيح بخاري /1 27 )

-        ترجمه: كسي كه راهي را در طلب علم طي كند خداوند راهي به بهشت را برايش تسهيل ميكند

 اما آيا منظور از علم ارزشمند در اسلام, همه ي علوم است؟ خيرمنظور از اينهمه تاكيد بر علم, علم دين است و تعقل و تفكر مورد نظر اسلام تعقل و تفكر در دين است براي اثبات اين امر شواهد بسياري وجود دارد از جمله اول: اگر در كليه ي آياتي كه در آنان از علم, تفكر و تعقل يادشده دقت كنيد همگي در زمينه ي ايمان و عمل به اسلام است. براي مثال به آيات زير توجه كنيد:

-       امن و قَانت آنَاء الليلِ ساجِدا وقَائما يحذَر الْاخرَةَ يرْجو رحمةَ ربه قُلْ هل يستَوِي الَّذينَ يعلَمونَ والَّذينَ لَا يعلَمونَ اإِنَّم يتَذَكَّرُ ْاولوا أَلْالبلابِ (زمر 9)

-       ترجمه: [آيا چنين ( كسى كافر) بهتر است] يا آن كسى كه در طول شب در سجده و قيام [ اطاعت خدا] مى كند [و] از آخرت مى ترسد و رحمت پروردگارش را اميد دارد بگو آيا كسانى كه مى دانند و كسانى كه نمى دانند يكسانند تنها ( خردمندانند كه متذكر (متوجه) مي شوند.

منظور آيه كاملا واضح است يعني كسانيكه در طول شب به اطاعت خدا مشغولند, علم دارند (يعلمون) و در مقابل كسانيكه عبادت نمي كنند علم ندارند ( يعلمونلا ) بنابراين منظور از علم, علم به خدا و دين است .