بررسی دلایل شیعه و سنی در مورد توسل و تکفیر یکدیگر - بخش اول

بررسی دلایل شیعه و سنی در مورد توسل و تکفیر یکدیگر

شیعیان و اهل سنت در بسیاری از امور اسلام با یکدیگر تفاوت اساسی دارند تا جائیکه همدیگر را تکفیر می‌کنند، در اینجا به یکی از موارد اساسی اختلاف این دو فرقه‌ی اسلام پرداخته می‌شود.
اهل سنت معتقدند که تنها باید از الله طلب نمود و او را بدون واسطه خواند، این فرقه‌ی اسلامی معتقد است اگر کسی بین خود و الله واسطه قرار دهد مرتکب شرک شده است، زیرا مشرکان صدر اسلام هم وجود الله را به عنوان کسی که روزی دهنده واقعی است قبول داشتند (شرح در اینجا) ولی آنان بتها را بین خودشان و الله واسطه قرار می‌دادند تا به واسطه‌ی منزلتی که پیش الله داشتند آنان را به او نزدیکتر کنند:
أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ (زمر/3) همانا دين خالص از آن الله است، و آنها كه غير از الله را اولياي خود قرار دادند، و دليلشان اين بود كه اينها را نميپرستيم مگر به خاطر اينكه ما را به الله نزديك كنند، الله روز قيامت ميان آنها در آنچه اختلاف داشتند داوري ميكند، الله آن كس را كه دروغگو و كفران كننده است هرگز هدايت نميكند.

در اینجا بیان شده که مشرکان می‌گفتند "ما بتها را عبادت نمی‌کنیم مگر اینکه ما را به الله نزدیکتر کنند"، اهل سنت معتقدند آنان کاری نمی‌کردند جز اینکه پیش بتها می‌رفتند و از آنان می‌خواستند تا واسطه بیان آنان و الله شوند.

شیعیان معتقدند که ما امامزاده‌ها را عبادت نمی‌کنیم بلکه از آنان می‌خواهیم تا واسطه میان ما و الله شوند، یک فرق اساسی میان دیدگاه شیعه و اهل سنت وجود دارد و آن این است که شیعیان دعا را عبادت نمی‌دانند، در اینجا کاری به اختلاف دو فرقه‌ی اسلامی نداریم اما به نظر می‌رسد که از دید قرآن دعا عبادت باشد، زیرا:

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ (غافر/60) و پروردگارتان گفت بسوی من دعا کنید تا شما را اجابت كنم همانا كسانى كه از پرستش من كبر مىورزند به زودى با خوار وارد جهنم خواهند شد.

در این آیه از قول الله، خدای مسلمانان بیان شده که باید تنها و تنها از من درخواست داشته باشید و در ادامه گفته که اگر از من درخواست ننمائید یعنی از پرستش من متکبرانه خودداری کردید شما را وارد جهنم می‌کنم.
و همچنین در این آیه به صراحت گفته که نباید از غیر الله درخواستی داشت (منظور از درخواست طلب غیبی است)، این غیر الله مطلق است:
وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لَّا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَومِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَن دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ (احقاف/5) و چه کسی گمراهتر از شخصی است كه غیر از الله را مىخواند، (آن غیر الله) کسی است که تا قيامت پاسخش را نمىدهد و آنها از دعايشان بىخبرند.
منظور از من دون الله در آیه بالا افراد نیکوکاری است که از دید مردم از درجه‌ی ایمانی بالائی برخوردارند، زیرا در ادامه گفته که آنان منکر این می‌شوند که این دعا کردن به سوی آنان دستور ایشان بوده است:
وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاء وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ (احقاف/6) و هنگامی که مردم برانگیخته شوند دشمنان آنان می‌شوند و به عبادتشان انكار می‌ورزند.
قرآن در آیه بالا به صراحت دعا را عبادت می‌داند.

شیعه در رد این ادعای اهل سنت به داستان طلب استغفار برادران یوسف از پدرشان اسرائیل (یعقوب) استناد می‌کنند:

قَالُواْ يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ (یوسف/97) (برادران یوسف) گفتند اى پدر ما، براى گناهان ما درخواست آمرزش کن كه ما خطاكار بوديم.
و همچنین به آمدن مسلمانان نزد محمد جهت طلب استغفار از او به درگاه الله:
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا (نساء/64) و ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر آنكه به توفيق الله از او اطاعت كنند و اگر آنان وقتى به خود ستم كرده بودند پيش تو مىآمدند و از از الله درخواست آمرزش داشتند و پيامبر براى آنان درخواست آمرزش مىكرد یقینا الله را توبهپذير مهربان مىيافتند.
اهل سنت می‌گویند که در این آیه گفته شده که آنان نزد محمد می‌آودند و از الله درخواست آمرزش داشتند نه خود محمد و محمد هم برای آنان دعا و طلب آمرزش می‌کرد.

و همچنین به داستان درخواست مسلمانان صدر اسلام از عباس عموی محمد جهت اینکه از الله بخواهد تا باران ببارد نیز استناد می‌کنند، این ماجرا در صحیح بخاری آمده است و به این آیه و حدیث استناد می‌کنند که توسل به صالحان درست است.
اهل سنت می‌گویند که توسل به انسان زنده مطابق با اسلام و شرعی است هم در داستان یوسف و هم در مورد دعا برای درخواست باران مسلمانان از عباس عمومی محمد، اما یک اختلاف اساسی با اهل سنت دارند اینکه معتقدند ائمه زنده هستند و دعایشان را می‌شنوند و می‌توانند آن را اجابت کنند، استنادشان هم به این آیه‌ها از قرآن است:

وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبيلِ اللّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاء وَلَكِن لاَّ تَشْعُرُونَ (بقره/154) و كسانى كه در راه الله كشته مىشوند مرده ندانید بلكه زنده هستند ولى شما نمىدانيد.

وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ (آل عمران/170) گمان نکنید کسانی که در راه الله کشته می‌شوند مرده هستند بلکه به آنان نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند

ابعاد مختلف روزه در اسلام و تناقضات قرآن در این باره - بخش دوم

از دید اسلام بر کسی که توانائی روزه را ندارد(مانند بیماران و سالخوردگان) نه تنها روزه گرفتن واجب نیست بلکه خوردن و فدیه دادن بهتر است در صورتیکه در اینجا بیان شده است.
ترجمه‌های فارسی "یطیقونه" به معنای عدم توانائی ترجمه شده که کاملا اشتباه است، در اینجا منظور از توانائی، توانائی مالی است نه جسمی، زیرا ادامه‌ی آیه شرح این توانائی(یطیقونه) را می‌دهد؛ ضمنا کاملا غیر منطقی است که گفته شود هر کسی که توانائی روزه گرفتن را دارد فدیه بدهد! ضمنا اگر در اینجا منظور ضعف جسمی بود چرا بیان شده که باید فدیه بدهد، اگر توانائی فدیه دادن هم نداشت چکار کند؟ در اینجا به طور قطع گفته شده که باید فدیه بدهد؛ قرآن در ابتدای آیه، افراد مستثنی را مشخص کرده است؛ در ادامه خطاب کلی را بیان می‌نماید که اگر روزه بگیرد بهتر و به تقوا نزدیکتر است
وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
این موضوع (تطوع) در صورتی معنا پیدا می‌کند که از روی اختیار باشد، پس خطاب به توانگران است که هم توانائی روزه گرفتن را دارند و هم اطعام.
این لفظ در بسیاری از احادیث محمد آمده است:
كان في ابتداء الأمر من شاء صام ومن شاء أفطر وأطعم عن كل يوم مسكينا (در ابتدای امر هر کسی که مایل بود روزه می‌گرفت و هر کسی که مایل بود روزه نمی‌گرفت و به ازاء هر روز روزه نگرفتن به مسکینی خوراک می‌داد)
روی همین اساس بود که محمد در ابتدا سه روز از هر ماه قمری روزه را واجب نمود، طبری در تفسیرش می‌گوید که روزه در ابتدا 3 روز در هر ماه بود(1)؛ این موضوع تقریبا در تمامی تفاسیر معتبر اسلامی نیز آمده است(2).
در ادامه‌ی گرگون شدن حکم روزه محمد روزه را تنها در ماه رمضان واجب نمود و لفظ "یطیقونه" را از استثنائیات روزه برداست و آن را تنها شما بیماران و کسانیکه در سفر هستند نمود، لازم به یادآوری است که آیات مختلف قرآن در فواصل زمانی زیاد بیان می‌شد:
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلاَ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُواْ الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُواْ اللّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (بقره/185) ماه رمضان است كه در آن قرآن فرو فرستاده شده است که هدایت است با دلايل آشكاری از هدايت برای مردم؛ و جداکننده‌ی راستی از گمراهی است؛ پس هر كس از شما اين ماه را مشاهده نمود بايد آن را روزه بدارد و كسى كه بيمار يا در سفر است تعدادى از روزهاى ديگر؛ الله براى شما آسانى مىخواهد و براى شما دشوارى نمىخواهد تا شما تكميل كنيد و الله را به پاس آنكه هدایتتان كرده است به بزرگى بستاييد و تا كه شكرگزارى كنيد.
در ابتدای بیان وجوب روزه، مقاربت جنسی هم در ماه رمضان حرام بود، محمد از طریق برخی از یارانش متوجه شد که حتی کسانیکه در این ایام در مسجد معتکف شده‌اند نیز بصورت پنهانی با زنان خویش مقاربت می‌نمایند، از آنجائیکه می‌دانست ترک اینکار در مدت طولانی برای آنها (و صد البته خود او) سخت است بیان نمود که:
أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ فَالآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُواْ مَا كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَكُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّيَامَ إِلَى الَّليْلِ وَلاَ تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَاكِفُونَ فِي الْمَسَاجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَقْرَبُوهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُون (بقره/187 در شبهاى روزه آمیزش جنسی با زنانتان بر شما حلال گرديده است آنان براى شما لباسى هستند و شما براى آنان لباسى هستيد، الله مىدانست كه شما با خودتان ناراستى مىكرديد؛ پس به جای شما توبه نمود و آنرا پذيرفت و از شما درگذشت پس اكنون با آنان همخوابگى كنيد و آنچه را الله براى شما مقرر داشته طلب كنيد (رابطه ی جنسی) و بخوريد و بياشاميد تا رشته سپيد بامداد از رشته سياه بر شما نمودار شود (قبل از اذان صبح) سپس روزه را تا شب به اتمام رسانيد و در حالى كه در مساجد معتكف هستيد آمیزش نکنید، اين است حدود احكام الهى پس بدان نزديك نشويد اين گونه الله آيات خود را براى مردم بيان مىكند تا پرهیزگاری نمائید.

نکته‌ی جالب دیگری که در این آیه وجود دارد این است که قرآن می‌گوید:
"الله میدانست كه شما با خودتان ناراستى میكرديد؛ پس به جای شما توبه نمود و آنرا پذيرفت"؛ اگر الله می‌دانست که که آنها این کار را انجام می‌دهند پس چرا از ابتدا این را حرام اعلام ننمود؟ ضمنا آیا معنا دارد که الله بجای کسی توبه کند و آن توبه را نیز بپذیرد؟ شرح این موضوع از زاویه‌ای دیگر
=======================
(1)
حدثنا المثنى قال : حدثنا أبو حذيفة قال : حدثنا شبل ، عن ابن أبي نجيح عن عطاء قال : كان عليهم الصيام ثلاثة أيام من كل شهر ، ولم يسم الشهر أياما معدودات . قال : وكان هذا صيام الناس قبل ، ثم فرض الله عز وجل على الناس شهر رمضان .

- حدثني محمد بن سعد قال : حدثني أبي قال : حدثني عمي قال : حدثني أبي ، عن أبيه ، عن ابن عباس قوله : " يا أيها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون " ، وكان ثلاثة أيام من كل شهر ، ثم نسخ ذلك بالذي أنزل من صيام رمضان . فهذا الصوم الأول ، من العتمة .
حدثنا أبو كريب قال : حدثنا يونس بن بكير قال : حدثنا عبد الرحمن بن عبد الله بن عتبة . عن عمرو بن مرة ، عن عبد الرحمن بن أبي ليلى ، عن معاذ بن جبل : أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قدم المدينة فصام يوم عاشوراء وثلاثة أيام من كل شهر ، ثم أنزل الله جل وعزفرض شهر رمضان ، فأنزل الله : " يا أيها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم " حتى بلغ : " وعلى الذين يطيقونه فدية طعام مسكين
حدثنا الحسن بن يحيى قال : أخبرنا عبد الرزاق قال : أخبرنا معمر عن قتادة قال : قد كتب الله تعالى ذكره على الناس ، قبل أن ينزل رمضان ، صوم ثلاثة أيام من كل شهر .

وقال آخرون : بل الأيام الثلاثة التي كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يصومها قبل أن يفرض رمضان ، كان تطوعا صومهن ، وإنما عنى الله جل وعز بقوله : كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم . . . أياما معدودات ، أيام شهر رمضان ، لا الأيام التي كان يصومهن قبل وجوب فرض صوم شهر رمضان .

(2) ابن کثیر در تفسیرش می‌گوید: وقد روي أن الصيام كان أولا كما كان عليه الأمم قبلنا ، من كل شهر ثلاثة أيام عن معاذ ، وابن مسعود ، وابن عباس ، وعطاء ،وقتادة ، والضحاك بن مزاحم . وزاد : لم يزل هذا مشروعا من زمان نوح إلى أن نسخ الله ذلك

بصيام شهر رمضان 

ابعاد مختلف روزه در اسلام و تناقضات قرآن در این باره - بخش اول

ابعاد مختلف روزه در اسلام و تناقضات قرآن در این باره.

پس از اینکه محمد به مدنیه هجرت نمود، مسلمانان در وضعیت معیشتی خوبی قرار نداشتند، بسیاری از آنها از تأمین ابتدائی‌ترین نیاز خویش هم ناتوان بودند؛ او در فکر راهی بود تا بتواند به اینگونه مسلمانان کمک نماید، بنابراین در سال دوم هجری بود که این آیه را از سوی خدایش، الله، بیان نمود:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (بقره/183) اى كسانى كه ايمان آوردهايد، روزه بر شما نوشته(واجب) شده است همان گونه كه بر كسانى پيش از شما نوشته شده بود، باشد كه پرهيزگارى كنيد.
در این آیه بیان شده ایست که ما روزه را بر شما مسلمانان واجب گردانیدیم، همانگونه که بر دینهای پیش از تو واجب بود، (منظور از دینهای پیش از تو تنها یهودیت و مسیحیت است زیرا اسلام دین دیگری را به رسمیت نمی‌شناسد)
در میان دو دینی که خود را ابراهیمی می‌دانستند(یهودیت و مسیحیت) روزه نیز رواج داشت، روزه از عبادتهای یهودیان بوده، در عهد عتیق(تورات) اشاره شده است که موسی پس از دریافت الواح از یهوَه(خدای یهودیان) چهل شبانه روز در کوه طور از خوردن و آشامیدن خودداری نمود.(خروج 34:29)
معمولا روزه‌ی یهودیان در اوقات سختی بوده است، هدف آنهان دور کردن خشم خداشان بود؛ مثلا داود در هنگام بیماری سخت پسرش اقدام به روزه‌داری نمود، همچنین یهودیان در روزی که روز خشم یهوده می‌دانند یعنی روز تخریب معبد اورشلیم، روز می‌گیرند.
بر اساس گفته‌های تورات پیروان عیسی روزه نمی‌گرفتند:
عیسی ایشان را گفت که آیا تواند شد که پسران در عروسی غمگین گردند تا آن‌که داماد با ایشان است، لیکن آن روزی که داماد از ایشان گرفته شود آن‌گاه صائم خواهند گردید.( یوئیل 11:21).
البته در انجیل متی آمده است که عیسی چهل شبانه‌روز در بیابان روزه گرفت(متی 4:2) و همچنین وی معتقد بود که دیو تنها با روزه و دعا در آن هنگام از بدن انسان خارج می‌گردد. (متی 17:21)
در کیش ایرانی زرتشتی، روزه داری و صدمه زدن به بدن خویش کاری پست و گناهی بزرگ به شمار می‌آید.( ندیداد فرگرد سوم /بخش 33).
محمد در ابتدا نمی‌دانست که کیفیت روزه در سایر ادایان ابراهیمی چگونه است:
فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا (مریم/26)و بخور و بنوش و ديده روشن دار پس اگر كسى از آدميان را ديدى بگوى من براى الله رحمان روزه نذر كردهام و امروز مطلقا با انسانى سخن نخواهم گفت.
این آیه نشان میدهد که گمان قرآن از روزه ی ادیان پیش از مسیح عدم تکلم است؛ سوره ی مریم در مکه بیان شده و هنوز پیامبر اسلام واجب بودن روزه را اعلام نکرده بود.
محمد ابن عبدالله در ابتدای بیان وجوب روزه در کیفیت آن دچار سردرگرمی بود، او در قرآنش می‌گوید:
أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره/184) چند روز انگشت‌شماری را (روزه باشید) و كسانی از شما که بيمار يا مسافر باشند، روزهای ديگری را (روزه بگیرند)، و خوراک به مسکین دادن برای کسانیکه توانائیش را دارند، و (ولی) كسی كه از روی میل پذیرای کار نیک باشد برای او بهتر است؛ پس اگر روزه بگیرید برایش بهتر است اگر بدانيد.(1)
در اینجا از "ایاما معدودات" نام برده شده که واژه‌ای است نکره و بدان معنا که روز خاصی مد نظر نبوده است، اگر کسی در سفر یا بیمار باشد روز دیگری را باید روزه بگیرد و در ادامه بیان شده که اگر کسی توانائی را دارد فدیه بدهد، در اینجا منظور ار توانائی همان توانائی مالی و خوراک دادن به مسکین است ولی اگر او هم روزه بگیره به تقوا نزدیکتر است، در اینجا هر توانگری می‌تواند بگوید که من بجای روزه گرفتن فدیه می‌دهم( یادمان باشد که در آن زمان و پیش از حکم جهاد بیشتر مردم مسلمان فقیر بودند و غذا دادن به فقیر برای بسیاری از مردم از روزه گرفتن سخت تر بود)، پس او مخیر است زیرا در ادامه بیان شده است که اگر شما روزه بگیرید به تقوا نزدیکتر است.

محمد جنايتكارترين فرد و قرآن جنايتكارانه ترين كتاب تاريخ بشر

دستور قتل عام، شكنجه، برده گيري، تجاوز دائمي جنسي به زنان و

دزديدن تمام اموال غيرمسلمانان جنايتكارانه ترين دستور تاريخ است. دقت

كنيد! اين جنايات هيچگونه محدوديتي ندارند:

- محدوديتي از نظر عاطفه و اخلاق انساني ندارد. مسلمانان

موظفند از كشتار غيرمسلمانان لذت ببرند نه اينكه ناراحت شوند و

يا دلسوزي كنند.

- محدوديتي از نظر نوع سلاح ندارد. هر نوع سلاحي، عادي،

شيميائي, ميكروبي، اتمي همگي قابل استفاده اند

- محدوديتي از نظر نحوه ي كشتار ندارد. جنگ رسمي يا ترور بهر

صورتي واجب است.

- محدوديتي از نظر جغرافيائي ندارد. چون محدود به يك سرزمين

نمي شود. جلادان تاريخ معمولا در يك محدوده ي جغرافيائي

جنايت مي كردند. يا مثلا از نظر تورات، يهوديان موظفند افراد

سرزمين موعود (فلسطين) را بكشند و سرزمينشان را تصاحب

كنند. اين جنايت هم محدوديت جغرافيائي دارد. ولي حيطه ي

جنايت مسلمانان كل جهان است. از نظر فقهي اگر در سياره ي

ديگري هم انسانهائي وجود داشته باشند موظفند مسلمان شوند و

گرنه بايد بدست مسلمانان كشته شوند.

- محدوديتي از نظر تاريخي ندارد. چون محدود به يك دروره ي

تاريخي نمي شود. تا زمانيكه غيرمسلماني در جهان وجود دارد اين

جنگ و كشتار ادامه دارد. در صورتيكه جنايات جنايتگران تاريخ

به دوره ي خاصي محدود بود.

- محدوديتي از نظر نوع و ميزان خشونت ندارد. شكنجه و آزار بهر

نحوي و با هر شدتي جايز است و قرآن و سنت هيچ محدوديتي

براي آن تعيين نكرده است.

- محدوديتي از نظر ميزان دزدي ندارد. مسلمانان موظفند كل اموال

كفار شامل كليه ي اموال منقول و سرزمينشان را اشغال كنند.

- هيچ محدوديتي از نظر برده گيري و تجاوز جنسي به كنيزان

وجود ندارد. چنانچه در زمان عمر بعضي صحابه ي محمد بيش از

هزار كنيز و برده داشتند

- و مهمتر از همه، دستور كشتار قرآن هيچ محدوديتي از نظر تعداد

كشته ها ندارد. معمولا جنايتكارترين افراد تاريخ، پس از كشتن

افراد يك روستا يا شهر، از خون سيراب مي شدند و كشتار را

متوقف مي كردند اما كشتار اسلامي چنين نيست. هيچ كافري نبايد

در جهان زنده بماند حتي اگر منجر به كشتن ميلياردها انسان شود.

در مجموع كليه ي جنايتها و جنايتكاران تاريخ محدوديتهائي داشته اند اما

كشتار و تجاوز و دزدي اسلامي هيچ محدوديتي ندارد. حال شما قضاوت

كنيد آيا محمد جنايتكارترين فرد تاريخ و قرآن جنايتكارانه ترين كتاب

تاريخ نيست؟

اما سؤال هميشگي كتاب. آيا اينهمه جنايت و ظلم دستور

خداست؟ آيا خدا نمي فهمد كه راه هدايت انسانها بسوي خودش، كشتار و

دزدي و تجاوز جنسي نيست؟ و يا محمد است كه رفتارهاي غيرانساني

خودش را به خدا نسبت مي دهد؟ شما قضاوت كنيد.

another from other source

1. What was man created from: blood, clay, dust, or nothing?
   1. "Created man, out of a (mere) clot of congealed blood," (96:2).
   2. "We created man from sounding clay, from mud moulded into shape, (15:26).
   3. "The similitude of Jesus before Allah is as that of Adam; He created him from dust, then said to him: "Be". And he was," (3:59).
   4. "But does not man call to mind that We created him before out of nothing?" (19:67, Yusuf Ali). Also, 52:35).
   5. "He has created man from a sperm-drop; and behold this same (man) becomes an open disputer! (16:4).
2. Is there or is there not compulsion in religion according to the Qur'an? 
   1. "Let there be no compulsion in religion: Truth stands out clear from Error: whoever rejects evil and believes in Allah hath grasped the most trustworthy hand-hold, that never breaks. And Allah heareth and knoweth all things," (2:256).
   2. "And an announcement from Allah and His Messenger, to the people (assembled) on the day of the Great Pilgrimage,--that Allah and His Messenger dissolve (treaty) obligations with the Pagans. If then, ye repent, it were best for you; but if ye turn away, know ye that ye cannot frustrate Allah. And proclaim a grievous penalty to those who reject Faith," (9:3).
   3. "But when the forbidden months are past, then fight and slay the Pagans wherever ye find them, and seize them, beleaguer them, and lie in wait for them in every stratagem (of war); but if they repent, and establish regular prayers and practice regular charity, then open the way for them: for Allah is Oft-forgiving, Most Merciful," (9:5).
   4. Fight those who believe not in Allah nor the Last Day, nor hold that forbidden which hath been forbidden by Allah and His Messenger, nor acknowledge the religion of Truth, (even if they are) of the People of the Book, until they pay the Jizya with willing submission, and feel themselves subdued," (9:29).
3. The first Muslim was Muhammad? Abraham? Jacob? Moses?
   1. "And I [Muhammad] am commanded to be the first of those who bow to Allah in Islam," (39:12).
   2. "When Moses came to the place appointed by Us, and his Lord addressed him, He said: "O my Lord! show (Thyself) to me, that I may look upon thee." Allah said: "By no means canst thou see Me (direct); But look upon the mount; if it abide in its place, then shalt thou see Me." When his Lord manifested His glory on the Mount, He made it as dust. And Moses fell down in a swoon. When he recovered his senses he said: "Glory be to Thee! to Thee I turn in repentance, and I am the first to believe." (7:143).
   3. "And this was the legacy that Abraham left to his sons, and so did Jacob; "Oh my sons! Allah hath chosen the Faith for you; then die not except in the Faith of Islam," (2:132).
4. Does Allah forgive or not forgive those who worship false gods? 
   1. Allah forgiveth not that partners should be set up with Him; but He forgiveth anything else, to whom He pleaseth; to set up partners with Allah is to devise a sin Most heinous indeed," (4:48).  Also 4:116
   2. The people of the Book ask thee to cause a book to descend to them from heaven: Indeed they asked Moses for an even greater (miracle), for they said: "Show us Allah in public," but they were dazed for their presumption, with thunder and lightning. Yet they worshipped the calf even after clear signs had come to them; even so we forgave them; and gave Moses manifest proofs of authority," (4:153).
5. Are Allah's decrees changed or not?
   1. "Rejected were the messengers before thee: with patience and constancy they bore their rejection and their wrongs, until Our aid did reach them: there is none that can alter the words (and decrees) of Allah. Already hast thou received some account of those messengers," (6:34).
   2. "The word of thy Lord doth find its fulfillment in truth and in justice: None can change His words: for He is the one who heareth and knoweth all, (6:115).
   3. None of Our revelations do We abrogate or cause to be forgotten, but We substitute something better or similar: Knowest thou not that Allah Hath power over all things?" (2:106).
   4. When We substitute one revelation for another,- and Allah knows best what He reveals (in stages),- they say, "Thou art but a forger": but most of them understand not," (16:101).
6. Was Pharaoh killed or not killed by drowning? 
   1. "We took the Children of Israel across the sea: Pharaoh and his hosts followed them in insolence and spite. At length, when overwhelmed with the flood, he said: "I believe that there is no god except Him Whom the Children of Israel believe in: I am of those who submit (to Allah in Islam). (It was said to him): "Ah now!- But a little while before, wast thou in rebellion!- and thou didst mischief (and violence)!  This day shall We save thee in the body, that thou mayest be a sign to those who come after thee! but verily, many among mankind are heedless of Our Signs!" (10:90-92).
   2. Moses said, "Thou knowest well that these things have been sent down by none but the Lord of the heavens and the earth as eye-opening evidence: and I consider thee indeed, O Pharaoh, to be one doomed to destruction!"  So he resolved to remove them from the face of the earth: but We did drown him and all who were with him," (17:102-103).
7. Is wine consumption good or bad? 
   1. O ye who believe! Intoxicants and gambling, (dedication of) stones, and (divination by) arrows, are an abomination,--of Satan's handwork: eschew such (abomination), that ye may prosper," (5:90).
   2. (Here is) a Parable of the Garden which the righteous are promised: in it are rivers of water incorruptible; rivers of milk of which the taste never changes; rivers of wine, a joy to those who drink; and rivers of honey pure and clear. In it there are for them all kinds of fruits; and Grace from their Lord. (Can those in such Bliss) be compared to such as shall dwell forever in the Fire, and be given, to drink, boiling water, so that it cuts up their bowels (to pieces)?" (47:15).
   3. Truly the Righteous will be in Bliss: On Thrones (of Dignity) will they command a sight (of all things): Thou wilt recognize in their faces the beaming brightness of Bliss. Their thirst will be slaked with Pure Wine sealed," (83:22-25).

Some Internal Contradictions of Qur'an (part 5)

36.Was Pharaoh Drowned or Saved when chasing Moses and the Israelites? Saved [10:92], drowned
[28:40, 17:103, 43:55].

37.When Commanded Pharaoh the Killing of the Sons? When Moses was a Prophet and spoke God's
truth to Pharaoh [40:23-25] or when he was still an infant [20:38-39]?

38.When/how are the fates determined? "The night of power is better than a thousand months. The
angels and spirit descend therein, by the permission of their Lord, with all decrees." [97:3,4] "Lo!
We revealed it on a blessed night." [44:3] To Muslims, the "Night of Power" is a blessed night on
which fates are settled and on which everything relating to life, death, etc., which occurs
throughout the year is decreed. It is said to be the night on which Allah's decrees for the year are
brought down to the earthly plane. In other words, matters of creation are decreed a year at a time.
Contradicting this, Sura 57:22 says, "No affliction befalls in the earth or in your selves, but it is in
a Book before we create it." This means it is written in the Preserved Tablet, being totally fixed in
Allah's knowledge before anyone was created. All of the above is contradicted by "And every
man's fate We have fastened to his own neck." This says that man alone is responsible for what he
does and what happens to him. [17:13]

39.Wine: Good or bad? Strong drink and ... are only an infamy of Satan's handiwork. [5:90, also
2:219]. Yet on the other hand in Paradise are rivers of wine [47:15, also 83:22,25]. How does
Satan's handiwork get into Paradise?

40.Will all Muslims go to Hell? According to Sura 19:71 every Muslim will go to Hell (for at least
some time), while another passage states that those who die in Jihad will go to Paradise
immediately.

41.Will Jesus burn in Hell? Jesus is raised to Allah, [Sura 4:158], near stationed with him [Sura 3:45],
worshiped by millions of Christians, yet Sura Sura 21:98 says, that all that are worshiped by men
besides Allah will burn in Hell together with those who worship them.

42.Jinns and men created for worship or for Hell? Created only to serve God [Sura 51:56], many of
them made for Hell [Sura 7:179].

43.Who is the father of Jesus? A more involved argument that is difficult to summarize in one
sentence.

44. Begetting and Self-sufficiency A self-contradiction on account of confused terminology.

45. Could Allah have a son? Sura 39:4 affirms and Sura 6:101 denies this possibility.

46.Did Jesus Die already? Surah 3:144 states that all messengers died before Muhammad. But 4:158
claims that Jesus was raised to God (alive?).

47.One Creator or many? The Qur'an uses twice the phrase that Allah is "the best of creators" [23:14,
37:125]. What other creators are in mind? On the other hand, many verses make clear that Allah
alone is "the creator of all things" [e.g. 39:62]. There is nothing left for others to be a creator of.

48.From among all nations or from Abraham's seed? Surah 29:27 states that all prophets came
Abraham's seed. But 16:36 claims that Allah raised messengers from among every people.

49.Marrying the wives of adopted sons? It is important that Muslims can marry the divorced wives of
adopted sons [Sura 33:37], yet it is forbidden to adopt sons [Sura 33:4-5].

Some Internal Contradictions of Qur'an (part 4)

 26.The "pleasure" of Allah? Is God's action of punishment or mercy and guidance or misguidance arbitrary?  
27.Did Abraham smash the idols? The accounts of Abraham, Suras 19:41-49, 6:74-83 differ quite a bit from Sura 21:51-59. While in Sura 21 Abraham confronts his people strongly, and even destroys the idols, in Sura 19 Abraham shuts up after his father threatens him to stone him for speaking out against the idols. And he seems not only to become silent, but even to leave the area ("turning away from them all"). 
28.What about Noah's son? According to Sura 21:76, Noah and his family is saved from the flood, and Sura 37:77 confirms that his seed survived. But Sura 11:42-43 reports that Noah's son drowns.  
29.Was Noah driven out? "Before them *the people of Noah* rejected (their messenger): They rejected Our servant and said, 'Here is One possessed!' And he was driven out." [Sura 54:9] Now, if he is driven out [expelled from their country] how come they can scoff at him while he is buiding the ark since we read "Forthwith he (starts) constructing the Ark: Every time that the Chiefs of *his people* passed by him, they threw ridicule on him." [Sura 11:38] He cannot be both: Driven out and near enough that they can regularly pass by. 
30.Pharaoh's repentance in the face of death? According to Sura 10:90-92, Pharaoh repented "in the sight of death" and was saved. But Sura 4:18 says that such a thing can't happen. 30.
 31.Abrogation? "The words of the Lord are perfect in truth and justice; there is NONE who can change His words." [Sura 6:115] Also see 6:34 and 10:65. But then Allah (Muhammad?) sees the need to exchange some of them for "better ones" [Sura 2:106, 16:101]. And it is not for ignorant people to question Allah because of such practices! 
 32.Guiding to truth? "Say: 'God - He guides to the truth; and which is worthier to be followed ...?" [Sura 10:35] But how much is left over of this worthiness when we also read: "Allah leads astray whom he pleases, and he guides whom He pleases, ..." [Sura 14:4]. And how do we know in which of Allah's categories of pleasure we fall? How sure can a Muslim be that he is one of those guided right and not one of those led astray? 
33.What is the punishment for adultery? Flogging with a 100 stripes (men and women) [24:2], "confine them to houses until death do claim them (lifelong house arrest - for the women) [4:15]. For men: "If they repent and amend, leave them alone" [4:16]. 24:2 contradicts both the procedure for women and men in Sura 4. And why is the punishment for women and men equal in Sura 24 but different in Sura 4?
34. Contradictions in the Qur'an http://www.answering-islam.org/quran/contra/index.html (5 of 11) [5/24/2017 9:34:41 PM] Will Christians enter Paradise or go to Hell? Sura 2:62 and 5:69 say "Yes", Sura 5:72 (just 3 verses later) and 3:85 say "No". 
35.God alone or also men? Clear or incomprehensible? The Qur'an is "clear Arabic speech." [16:103] Yet "NONE knows its interpretation, save only Allah." [3:7]. Actually, "men of understanding do grasp it." [3:7]